δόντι

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică ὀδούς.

Pronunție

• AFI: /'ðɔndi/

Substantiv

δόντι (dónti) n., δόντια (dóntia) pl.

1. (anat.) dinte
2. (zool.) colț (de elefant, de mistreț etc.)
3. cățel (de usturoi)

Sinonime

• 3: σκελίδα

Cuvinte compuse

• οδοντοτεχνίτης
• οδοντιατρικός
• οδοντίατρος
• οδοντοστοιχία

Cuvinte apropiate

• ξεδοντιάζω
• δοντάκι
• οδοντικός
• οδοντωτός

Expresii

• έξω από τα δόντια
• οπλισμένος μέχρι τα δόντια
• τρίζω τα δόντια

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary