εγκέφαλος

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică ἐγκέφαλος.

Pronunție

• AFI: /ɛŋ.ˈɟɛ.fa.lɔs/

Substantiv

εγκέφαλος (egkéfalos) m., εγκέφαλοι (egkéfaloi) pl.

1. (anat.) creier

Cuvinte compuse

• εγκεφαλογράφημα
• εγκεφαλονωτιαίος

Cuvinte apropiate

• εγκεφαλικός

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary