ψυχή

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greaca antică ψύχω.

Pronunție

• AFI: /psi.'çi/

Substantiv

ψυχή (psychí) f., ψυχές (psychés) pl.

1. suflet, spirit

Cuvinte derivate

• ψυχάκι
• ψυχάρα
• ψυχικά
• ψυχικό
• ψυχικός
• ψυχισμός
• ψυχούλα
• ψυχούδι
• ψυχωμένος
• ψύχωση
• ψυχωτικός

Cuvinte apropiate

cuvinte apropiate

αναψυχή αναψυχώνομαι αναψυχώνω αψυχαγώγητος άψυχος αψυχολόγητος γενναιοψυχία γενναιόψυχος έμψυχος εμψυχώνομαι εμψυχώνω εμψύχωση εμψυχωτής εσώψυχα εσώψυχος ευψυχία εύψυχος εφτάψυχος κακόψυχος καλόψυχος λιγοψυχία λιγόψυχος λιγοψυχώ μεγαλοψυχία μεγαλόψυχος μετεμψυχώνομαι μετεμψύχωση μικροψυχία μικρόψυχος νευροψυχικός νευροψυχολογία νευροψυχολόγος ξεψύχισμα ξεψυχισμένα ξεψυχισμένος ξεψυχώ ολιγόψυχος ολιγοψυχώ ολόψυχος ομόψυχα ομοψυχία ομόψυχος παιδοψυχιατρική παιδοψυχίατρος παιδοψυχολογία παιδοψυχολόγος παμψυχισμός παραψυχολογία

παραψυχολογικός πονοψυχιά πονόψυχος σκατόψυχος στενόψυχος σύψυχος ψυχαγωγία ψυχαγωγικός ψυχαγωγούμαι ψυχαγωγώ ψυχαναγκάζω ψυχαναγκασμός ψυχαναγκαστικός ψυχανάλυση ψυχαναλυτής ψυχαναλυτικός ψυχαναλύτρια ψυχανεμίζομαι ψυχανθή ψυχανώμαλος ψυχασθένεια ψυχασθενής ψυχασθενικός ψυχεδέλεια ψυχεδελικός ψυχιατρείο ψυχιατρική ψυχιατρικός ψυχίατρος ψυχοβγάλτης ψυχοβιολογία ψυχοβιολογικός ψυχογένεια ψυχογένεση ψυχογενετικός ψυχογενής ψυχογιός ψυχογλωσσολογία ψυχοδιανοητικός ψυχόδραμα ψυχοδυναμικός ψυχοθεραπεία ψυχοθεραπευτής ψυχοθεραπευτικός ψυχοθεραπεύτρια ψυχοκοινωνιολογία ψυχοκοινωνιολογικός ψυχοκόρη

ψυχολατρία ψυχολογία ψυχολογικός ψυχολόγος ψυχολογούμαι ψυχολογώ ψυχομάνα ψυχομάχημα ψυχομαχητό ψυχομαχώ ψυχομέτρι ψυχομετρία ψυχομετρικός ψυχονεύρωση ψυχονευρωτικός ψυχονοητικός ψυχοπάθεια ψυχοπαθής ψυχοπαθολογία ψυχοπαθολογικός ψυχοπαίδα ψυχοπαιδαγωγικός ψυχοπαίδι ψυχοπατέρας ψυχοπιάνομαι ψυχόπιτα ψυχοπλάκωμα ψυχοπλακώνομαι ψυχοπλακώνω ψυχοπλακωτικός ψυχοπνευματικός ψυχοπομπός ψυχοπονώ ψυχόρμητο ψυχορράγημα ψυχορραγώ ψυχοσάββατο ψυχοσύνθεση ψυχοσύσταση ψυχοσωματικά ψυχοσωματικός ψυχοτρόπος ψυχοφάρμακο ψυχοφθόρος ψυχοφυσιολογία ψυχοχάρτι ψυχοχειρουργική ψυχωφελής