Enttäuschung
De la Wikționar, dicționarul liber
Cuprins |
germană
(Deutsch)
Etimologie
Compus din pref. ent- + täuschen + suf. -ung.
Pronunție
- AFI: /ɛntɔɪ̯ʃʊŋ/
Substantiv
| Declinarea substantivului die Enttäuschung |
||
| f. | Singular | Plural |
| Nominativ | die Enttäuschung | die Enttäuschungen |
| Acuzativ | die Enttäuschung | die Enttäuschungen |
| Dativ | der Enttäuschung | den Enttäuschungen |
| Genitiv | der Enttäuschung | der Enttäuschungen |
- dezamăgire, decepție, deziluzie
- Seine Enttäuschung war an seinem Gesichtsausdruck abzulesen.