Esel
De la Wikționar, dicționarul liber
Cuprins |
germană
(Deutsch)
Etimologie
Din germana veche de sus esil. Cf. lat. asinus.
Pronunție
- AFI: /ˈeːzl̩/
Substantiv
| Declinarea substantivului der Esel |
||
| m. | Singular | Plural |
| Nominativ | der Esel | die Esel |
| Acuzativ | den Esel | die Esel |
| Dativ | dem Esel | den Eseln |
| Genitiv | des Esels | der Esel |
Sinonime
Antonime
- 1: Pferd
Cuvinte derivate
Cuvinte compuse
cuvinte compuse
Expresii
- Den Sozialismus in seinem Lauf, hält weder Ochs noch Esel auf. (Erich Honnecker)