Wut
De la Wikționar, dicționarul liber
Cuprins |
germană
(Deutsch)
Etimologie
Din germana veche de sus wuot < wōd. Confer neerlandeză woede.
Pronunție
- AFI: /vuːt/
Substantiv
| Declinarea substantivului die Wut |
||
| f. | Singular | Plural |
| Nominativ | die Wut | invariabil |
| Acuzativ | die Wut | invariabil |
| Dativ | der Wut | invariabil |
| Genitiv | der Wut | invariabil |
Sinonime
- Ärger, Verärgerung, Aufruhr, Zorn, Brass, Erbitterung, Entrüstung, Aufgebrachtheit, Grimm, Groll, Rage, Unmut, Misswut, Raserei, Erbostheit, Erzürntheit, Ingrimm, Tobsucht, Aggression