nord

De la Wikţionar, dicţionarul liber

Salt la: navigare, căutare

Cuprins

română

Etimologie

Din franceză nord, germană Nord.

Pronunţie


Substantiv


Declinarea substantivului
nord
n. Singular Plural
Nominativ-Acuzativ nord '
Articulat nordul '
Dativ-Genitiv nordului '
Vocativ ' '
  1. unul dintre cele patru puncte cardinale aflat în direcţia stelei polare.

Sinonime

Antonime


Traduceri





catalană

(Català)

Etimologie

Etimologie lipsă. (Ajută)

Pronunţie

Pronunţie lipsă. (Ajută)

Substantiv

nord

  1. nord





daneză

(Dansk)

Etimologie

Etimologie lipsă. (Ajută)

Pronunţie

Pronunţie lipsă. (Ajută)

Substantiv

nord

  1. nord





franceză

(Français)

Etimologie

Etimologie lipsă. (Ajută)

Pronunţie

Pronunţie lipsă. (Ajută)

Substantiv

nord

  1. nord





interlingua

(Interlingua)

Etimologie

Etimologie lipsă. (Ajută)

Pronunţie

Pronunţie lipsă. (Ajută)

Substantiv

nord

  1. nord





italiană

(Italiano)

Etimologie

Etimologie lipsă. (Ajută)

Pronunţie

Pronunţie lipsă. (Ajută)

Substantiv

nord

  1. nord





norvegiană

(‪Norsk (bokmål)‬)

Etimologie

Etimologie lipsă. (Ajută)

Pronunţie

Pronunţie lipsă. (Ajută)

Substantiv

nord

  1. nord





suedeză

(Svenska)

Etimologie

Etimologie lipsă. (Ajută)

Pronunţie

Pronunţie lipsă. (Ajută)

Substantiv

nord

  1. nord