travesti
De la Wikţionar, dicţionarul liber
Cuprins |
română
Etimologie
Din franceză travestir.
Pronunţie
- AFI: /tra.ves'ti/
Substantiv
| Declinarea substantivului travesti |
||
| n. | Singular | Plural |
| Nominativ-Acuzativ | travesti | travestiuri |
| Articulat | travestiul | travestiurile |
| Dativ-Genitiv | travestiului | travestiurilor |
| Vocativ | ' | ' |
Traduceri
Traduceri
Etimologie
Din franceză travesti.
Verb
| Conjugarea verbului travesti |
|
| Infinitiv | a travesti |
| Indicativ prezent pers. 1 sg. |
travestesc |
| Conjunctiv prezent pers. 3 sg. |
să travestească |
| Participiu | travestit |
| Conjugare | IV |
- a deghiza.
Traduceri
Traduceri