ululate
De la Wikționar, dicționarul liber
(English)
Etimologie
Din lat. ululāre.
Pronunție
Verb
Conjugarea verbului
to ululate |
| Infinitiv |
to ululate |
Prezent simplu
pers. 3 sg. |
ululates |
| Trecut simplu |
ululated |
| Participiu trecut |
ululated |
| Participiu prezent |
ululating |
- a urla, a țipa
- a se jeli, a se lamenta, a boci, a plânge
Sinonime
1. bay, howl, wail
Cuvinte derivate