werfen
De la Wikționar, dicționarul liber
Cuprins |
germană
(Deutsch)
Etimologie
Din germana veche de sus werfan. Cf. limba saxonă veche werpan. Înrudit cu nl. werpen.
Pronunție
Verb
| Conjugarea verbului werfen |
|
| Infinitiv | werfen |
| Indicativ prezent pers. 2 sg., 3 sg. |
wirfst wirft |
| Indicativ imperfect | warf |
| Participiu perfect | geworfen |
| Verb auxiliar | haben |
Sinonime
Antonime
Cuvinte derivate
Cuvinte compuse
cuvinte compuse