zelten
De la Wikționar, dicționarul liber
Cuprins |
germană
(Deutsch)
Etimologie
Pronunție
- AFI: /ˈʦɛltn̩/
Verb
| Conjugarea verbului zelten |
|
| Infinitiv | zelten |
| Indicativ prezent pers. 2 sg., 3 sg. |
zeltest zeltet |
| Indicativ imperfect | zeltete |
| Participiu perfect | gezeltet |
| Verb auxiliar | haben |
- a campa
- In diesem Jahr möchte ich mit dir in der Wildnis zelten.