zuhören
De la Wikționar, dicționarul liber
Cuprins |
germană
(Deutsch)
Etimologie
Pronunție
- AFI: /ˈʦuːhøːʀən/
Verb
| Conjugarea verbului zuhören |
|
| Infinitiv | zuhören |
| Indicativ prezent pers. 2 sg., 3 sg. |
hörst zu hört zu |
| Indicativ imperfect | hörte zu |
| Participiu perfect | zugehört |
| Verb auxiliar | haben |
- a asculta
- Hör zu! Die Nachrichten kommen!