Sari la conținut

învolb

De la Wikționar, dicționarul liber

Etimologie

Din învoalbe.

Pronunție

  • AFI: /ɨnˈvolb/


Verb

  1. forma de persoana a I-a singular la prezent pentru învoalbe.
  2. forma de persoana a I-a singular la conjunctiv prezent pentru învoalbe.
  3. forma de persoana a III-a plural la prezent pentru învoalbe.