μαρμότα
(Ελληνικά)
Etimologie
Din franceză marmotte < de origine incertă.
Pronunție
- AFI: /maɾ.'mɔ.ta/
Substantiv
μαρμότα (marmóta)
| Declinarea substantivului μαρμότα | ||
| f. | Singular | Plural |
| Nominativ | μαρμότα | μαρμότες |
| Genitiv | μαρμότας | μαρμοτών |
| Acuzativ | μαρμότα | μαρμότες |
| Vocativ | μαρμότα | μαρμότες |
- (zool.) marmotă
Sinonime
- (zool.) αρκτόμυς