πλατεία

greacă

Din greacă antică πλατεῖα (plateîa) < πλατύς (platús, „lat, larg”).

(piață) Împrumut semantic din franceză place, care provine din latină platea < greacă antică πλατεῖα (plateîa) < πλατύς (platús, „lat, larg”).
(stal) Împrumut semantic din italiană platea, care provine din latină platea < greacă antică πλατέα (platéa) < πλατύς (platús, „lat, larg”).

πλατεία (plateía)

Declinarea substantivului πλατεία
f.	Singular	Plural
Nominativ	πλατεία	πλατείες
Genitiv	πλατείας	πλατειών
Acuzativ	πλατεία	πλατείες
Vocativ	πλατεία	πλατείες