τσακάλι
(Ελληνικά)
Etimologie
Din turcă çakal, care provine persană شغال (šaqâl) < limba sanscrită सृगाल (sṛgālá).
Pronunție
- AFI: /ʦa.'ka.li/
Substantiv
τσακάλι (tsakáli)
| Declinarea substantivului τσακάλι | ||
| n. | Singular | Plural |
| Nominativ | τσακάλι | τσακάλια |
| Genitiv | τσακαλιού | τσακαλιών |
| Acuzativ | τσακάλι | τσακάλια |
| Vocativ | τσακάλι | τσακάλια |