accompagnatore
Aspect
(italiano)
Etimologie
Din verbul accompagnare („a acompania, a însoți, a întovărăși”) + -tore.
Pronunție
- AFI: /akkompaɲɲaˈtore/
Substantiv
accompagnatore m., accompagnatori pl.
- însoțitor, acompaniator
- (muz.) acompaniator
- (sport) manager
Sinonime
Antonime
- 1: estraneo