Sari la conținut

conjuncție temporală

De la Wikționar, dicționarul liber

Etimologie

Din conjuncție + temporală.

Pronunție

  • AFI: /konˈʒunk.ʦi.e tem.poˈra.lə/


Cuvânt compus

conjuncție temporală

  1. conjuncție care introduce o propoziție temporală.


Traduceri

Referințe