Sari la conținut

iriți

De la Wikționar, dicționarul liber

Etimologie

Din irita.

Pronunție

  • AFI: /iˈriʦʲ/


Verb

  1. forma de persoana a II-a singular la prezent pentru irita.
  2. forma de persoana a II-a singular la conjunctiv prezent pentru irita.