Sari la conținut

sfituire

De la Wikționar, dicționarul liber

Etimologie

Din sfitui.

Pronunție

  • AFI: /sfi.tu'i.re/


Substantiv


Declinarea substantivului
sfituire
f. Singular Plural
Nominativ-Acuzativ sfituire sfituiri
Articulat sfituirea sfituirile
Genitiv-Dativ sfituirii sfituirilor
Vocativ ' '
  1. acțiunea de a sfitui și rezultatul ei.


Traduceri