De la Wikționar, dicționarul liber
Substantiv
Declinarea substantivului tihneală |
| f. |
Singular |
Plural |
| Nominativ-Acuzativ |
tihneală |
tihneli |
| Articulat |
tihneala |
tihnelile |
| Genitiv-Dativ |
tihnelii |
tihnelilor |
| Vocativ |
tihneală |
tihnelilor |
- (înv.) faptul de a-i tihni, de a avea tihnă.