ветла
De la Wikționar, dicționarul liber
(русский)
Etimologie
Din ветвь, вить.
Pronunție
Substantiv
ветла (vetlá)
- salcie albă
| f. |
Singular |
Plural |
| Nominativ |
ветла |
вётлы |
| Genitiv |
ветлы |
вётел |
| Dativ |
ветле |
вётлам |
| Acuzativ |
ветлу |
вётлы |
| Instrumental |
ветлой, ветлою |
вётлами |
| Prepozițional |
ветле |
вётлах |
Sinonime
Referințe