sfârșire
De la Wikționar, dicționarul liber
Cuprins |
română
Etimologie
Din sfârși.
Pronunție
- AFI: /sfɨr'ʃi.re/
Substantiv
| Declinarea substantivului sfârșire |
||
| f. | Singular | Plural |
| Nominativ-Acuzativ | sfârșire | sfârșiri |
| Articulat | sfârșirea | sfârșirile |
| Dativ-Genitiv | sfârșirii | sfârșirilor |
| Vocativ | ' | ' |
- acțiunea de a sfârși și rezultatul ei.
Traduceri
Traduceri