γλώσσα

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică γλῶσσα.

Pronunție

• AFI: /ˈɣlo̞sa/

Substantiv

γλώσσα (glóssa) f., γλώσσες (glósses) pl.

1. (lingv.) limbă, limbaj
2. (anat.) limbă
3. (iht.) limbă de mare

Cuvinte compuse

cuvinte compuse

γλωσσοδέτης γλωσσοκοπάνα γλωσσολόγος γλωσσομαθής γλωσσομάθεια γλωσσοπλάστης γλωσσοτρώγω γλωσσοφαγιά αγλωσσία βραδυγλωσσία διγλωσσία κακογλωσσιά ομογλωσσία πολυγλωσσία υπογλώσσιος φαρμακόγλωσσα

άγλωσσος αλλόγλωσσος βραδύγλωσσος βρομόγλωσσος δίγλωσσος ελληνόγλωσσος κακόγλωσσος μονόγλωσσος ξενόγλωσσος ομόγλωσσος πολύγλωσσος τετράγλωσσος τρίγλωσσος φαρμακόγλωσσος ψαλιδόγλωσσος

Cuvinte apropiate

• γλωσσάρα
• γλωσσάριο
• γλωσσικός
• γλωσσίτσα
• γλωσσού

Expresii

• η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary