καρότο

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din italiană carota < latină carota.

Pronunție

• AFI: /ka.ˈɾɔ.tɔ/

Substantiv

καρότο (karóto) n., καρότα (karóta) pl.

1. morcov

Cuvinte apropiate

• καροτί
• καροτίλα

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary