χρόνος

De la Wikţionar, dicţionarul liber

Cuprins 1 greacă 1.1 Etimologie 1.2 Pronunţie 1.3 Substantiv 1.3.1 Cuvinte derivate 1.3.2 Cuvinte compuse 1.3.3 Expresii

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greaca antică χρόνος.

Pronunţie

• AFI: /'xrɔ.nɔs/

Substantiv

χρόνος (chrónos) m., χρόνοι (chr) pl.

1. timp
2. an

Cuvinte derivate

• χρονικός
• χρονοβόρος
• χρονιάρικος
• χρονόμετρο
• πρωτοχρονιά, πρωτοχρονιάτικος, πρωτοχρονιάτικα
• δίχρονος, τρίχρονος, τετράχρονος

Cuvinte compuse

• αναχρονικός
• άχρονος
• διαχρονικός
• μετάχρονος
• προτερόχρονος
• πρόχρονος
• σύγχρονος
• υστερόχρονος

Expresii

• εν ευθέτω χρόνω