sonant

De la Wikţionar, dicţionarul liber

Salt la: navigare, căutare

Cuprins

română

Etimologie

Din franceză sonnante.

Pronunţie

Pronunţie lipsă. (Ajută)

Substantiv


Declinarea substantivului
sonant
n. Singular Plural
Nominativ-Acuzativ sonant sonante
Articulat sonantul sonantele
Dativ-Genitiv sonantului sonantelor
Vocativ ' '
  1. care prin unele caracteristici se apropie de vocale, iar, în unele limbi, poate fi sunet silabic.


Traduceri