De la Wikționar, dicționarul liber
(Ελληνικά)
Etimologie
Din greacă antică ἐρίφιον (erífion) < ἔριφος (erifos).
Substantiv
ερίφιο (erífio)
Declinarea substantivului
ερίφιο |
| n. |
Singular |
Plural |
| Nominativ |
ερίφιο |
ερίφια |
| Genitiv |
εριφίου |
εριφίων |
| Acuzativ |
ερίφιο |
ερίφια |
| Vocativ |
ερίφιο |
ερίφια |
- (zool.) ied
