χρώμα

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greaca antică χρῶμα.

Pronunție

• AFI: /'xɾɔ.ma/

Substantiv

χρώμα (chróma) n., χρώματα (chrómata) pl.

1. culoare

Cuvinte derivate

• χρωματίζω
• χρωματικός
• χρωματικότητα
• χρωμάτισμα
• χρωματισμός
• χρωματιστός
• χρωμάτωση
• χρωμικός
• χρώμιο
• χρωμοφάν

Cuvinte compuse

cuvinte compuse

χρωματογόνος χρωματοποιείο χρωματοποιία χρωματοποιός χρωματοπωλείο χρωματοπώλης χρωματοσκοπία χρωματοσκόπιο χρωματόσωμα χρωματουργείο χρωματουργία χρωματουργός χρωματοφόρος

χρωμόσωμα χρωμοφόρος χρωμιούχος χρωμογράφος χρωμολιθογραφία χρωμολιθογραφικός χρωμόσφαιρα χρωμοτυπία χρωμοτυπογραφία χρωμοφόρος χρωμοφωτογραφία χρωμοφωτοτυπία