De la Wikționar, dicționarul liber
Etimologie
Din vin + sufixul -uț.
Substantiv
Declinarea substantivului vinuț |
| n. |
Singular |
Plural |
| Nominativ-Acuzativ |
vinuț |
vinuțuri |
| Articulat |
vinuțul |
vinuțurile |
| Genitiv-Dativ |
vinuțului |
vinuțurilor |
| Vocativ |
vinuțule |
vinuțurilor |
- (pop.) vinișor.