πλανήτης

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică πλανήτης.

Pronunție

• AFI: /pla.ˈɲi.tis/

Substantiv

πλανήτης (planítis) m., πλανήτες (planítes) pl.

1. planetă

Cuvinte apropiate

• πλανητάριο
• πλανητικός
• πλανητοειδής

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary