üzüm

turcă

(Türkçe)

Etimologie

Din turca veche üzüm < proto-turcică *jüŕüm.

Pronunție

• AFI: /y'zym/

Substantiv

üzüm, pl. üzümler

1. strugure

Cuvinte derivate

• üzümgüneşi

Cuvinte compuse

• kuru üzüm
• üzüm çekirdeği
• üzüm hoşafı
• üzüm kompostosu
• üzüm pekmezi
• üzüm salkımı
• üzüm sirkesi
• üzüm suyu
• üzüm şekeri
• üzüm şırası
• üzüm turşusu
• üzüm üzüm

Expresii

• bağa bak üzüm olsun, yemeye yüzün olsun
• maksadı üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek
• üzüm üzüm üzülmek
• üzüm üzüme baka baka kararır
• üzüm yemek değil bekçi dövmek
• üzüm üzüm üzülmek, maksadı üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek
• üzümün ye de bağını sorma
• üzümün çöpü var,armudun sapı

Referințe

• Wiktionary
• VikiSözlük