πτυχή

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică πτυχή (ptukhḗ, „pliu, cută”).

Pronunție

• AFI: /ptiˈçi/

Substantiv

πτυχή (ptychí)

Declinarea substantivului πτυχή
f.	Singular	Plural
Nominativ	πτυχή	πτυχές
Genitiv	πτυχής	πτυχών
Acuzativ	πτυχή	πτυχές
Vocativ	πτυχή	πτυχές

1. pliu, fald, cută
2. (geol.) cută
3. (anat., derm.) rid, creț, cută

Sinonime

• 1: πλισές, πιέτα, τσάκιση

Antonime

• 1: ανάπτυγμα

Cuvinte derivate

• δίπτυχος, τρίπτυχος, τετράπτυχος
• πολύπτυχος

Cuvinte compuse

• αθέατη πτυχή
• άγνωστη πτυχή
• καινούρια πτυχή
• κρυφή πτυχή
• σκοτεινή πτυχή

Cuvinte apropiate

• πτύξη
• πτύσσομαι
• πτυχίο
• πτυχώνω
• πτύχωση

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary