wecken
Aspect
(Deutsch)
Etimologie
Din germana veche de sus wecchen.
Pronunție
Verb
| Conjugarea verbului wecken | |
| Infinitiv | wecken |
| Indicativ prezent pers. 2 sg., 3 sg. |
weckst weckt |
| Indicativ imperfect | weckte |
| Participiu perfect | geweckt |
| Verb auxiliar | haben |
Cuvinte derivate
Expresii
- Man sollte keine schlafenden Hunde wecken (proverbial)