δεινόσαυρος
Aspect
(Ελληνικά)
Etimologie
Din greacă antică δεινός (deinós, „teribil, oribil, cumplit”) + σαῦρος (saûros, „șopârlă, reptilă”).
Pronunție
- AFI: /ði.'nɔ.sav.ɾɔs/
Substantiv
δεινόσαυρος (deinósauros)
| Declinarea substantivului δεινόσαυρος | ||
| m. | Singular | Plural |
| Nominativ | δεινόσαυρος | δεινόσαυροι |
| Genitiv | δεινόσαυρου/δεινοσαύρου | δεινόσαυρων/δεινοσαύρων |
| Acuzativ | δεινόσαυρο | δεινόσαυρους/δεινοσαύρους |
| Vocativ | δεινόσαυρε | δεινόσαυροι |