ζαγάρι

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din turcă osmană زغر (zaǧar) (astăzi zağar).

Pronunție

• AFI: /za.'ɣa.ɾi/

Substantiv

ζαγάρι (zagári)

Declinarea substantivului ζαγάρι
n.	Singular	Plural
Nominativ	ζαγάρι	ζαγάρια
Genitiv	ζαγαριού	ζαγαριών
Acuzativ	ζαγάρι	ζαγάρια
Vocativ	ζαγάρι	ζαγάρια

1. (zool.) câine de vânătoare
2. (fig., depr.) om de nimic, potaie, javră

Sinonime

• (zool.) κυνηγόσκυλο

Cuvinte derivate

• ζαγαρομάτης

Vezi și

• σκυλί

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary