köpek

turcă

(Türkçe)

Etimologie

Din turca veche köp > köpük.

Pronunție

• AFI: /kœ.pek/

Substantiv

köpek, pl. köpekler

1. câine
2. (fam.) om de nimic, ticălos

Sinonime

• 1: fino, it, havhav, kuçukuçu, barak, çomar, encek, encik, enik, belo

Cuvinte compuse

• köpek balığı
• köpek maymunu
• köpek üzümü
• kurt köpeği