wenden
Aspect
(Deutsch)
Etimologie
Din germana veche de sus wenten, care provine din proto-germanică *wandijanan. Confer vechea limbă norvegiană venda ("a întoarce").
Pronunție
Verb
| Conjugarea verbului wenden | |
| Infinitiv | wenden |
| Indicativ prezent pers. 2 sg., 3 sg. |
wendest wendet |
| Indicativ imperfect | wandte (wendete) |
| Participiu perfect | gewandt (gewendet) |
| Verb auxiliar | haben |
- a întoarce, a răsuci
- Er wendete mit dem Auto mitten auf der Kreuzung, wodurch ein Unfall entstand.
- a întoarce (pe partea cealaltă)
- Ich habe die Jacke gewendet.
- a învârti
- Er wandte (wendete) sich zu ihm.
Sinonime
- 1: drehen, umkehren
- 2: umkrempeln, umstülpen