werfen
Aspect
(Deutsch)
Etimologie
Din germana veche de sus werfan. Confer limba saxonă veche werpan. Înrudit cu neerlandeză werpen.
Pronunție
Verb
| Conjugarea verbului werfen | |
| Infinitiv | werfen |
| Indicativ prezent pers. 2 sg., 3 sg. |
wirfst wirft |
| Indicativ imperfect | warf |
| Participiu perfect | geworfen |
| Verb auxiliar | haben |