ποντικός

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică ποντικός (pontikós).

Pronunție

• AFI: /pɔn.di.'kɔs/

Substantiv

ποντικός (pontikós)

Declinarea substantivului ποντικός
m.	Singular	Plural
Nominativ	ποντικός	ποντικοί
Genitiv	ποντικού	ποντικών
Acuzativ	ποντικό	ποντικούς
Vocativ	ποντικέ	ποντικοί

1. (zool.) șoarece
2. (fig.) hoț, spărgător

Sinonime

• 1: (zool.) ποντίκι, μυς
• 2: διαρρήκτης

Cuvinte derivate

• ποντικάκι
• πόντικας
• ποντίκι
• ποντικί
• ποντικίνα
• ποντικοκούραδο
• ποντικοκτόνος
• ποντικομαμή
• ποντικοπαγίδα
• ποντικότρυπα
• ποντικοφάρμακο
• ποντικοφωλιά
• τυφλοπόντικας

Expresii

• σαν τον ποντικό στη φάκα
• ο ποντικός στην τρύπα του άρχοντας μέγας είναι

Vezi și

• αρουραίος

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary