πρόσωπο

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică πρόσωπον (prósōpon, „față; mască”).

Pronunție

• AFI: /ˈpɾo.so.po/

Substantiv

πρόσωπο (prósopo)

Declinarea substantivului πρόσωπο
n.	Singular	Plural
Nominativ	πρόσωπο	πρόσωπα
Genitiv	προσώπου	προσώπων
Acuzativ	πρόσωπο	πρόσωπα
Vocativ	πρόσωπο	πρόσωπα

1. (anat.) față

   Τα μάτια, η μύτη και το στόμα βρίσκονται στο πρόσωπο.

2. (p.ext.) persoană
3. (gram.) persoană

Sinonime

• 1: (fam.) μουσούδι, (pop.) μάπα, μούρη, φάτσα

Cuvinte derivate

cuvinte derivate

αγγελοπρόσωπος αντιπροσωπεία αντιπροσώπευση αντιπροσωπευτικός αντιπροσωπευτικότητα αντιπροσωπεύω αντιπρόσωπος απροσωπόληπτος απροσωποληψία αυτοπροσωπογραφία αυτοπροσώπως διαπροσωπικός διπλοπροσωπία

καταπρόσωπα, καταπρόσωπο προσωπαλγία προσωπογραφία προσωποκεντρικός προσωποκράτηση προσωποκρατία προσωπολατρία προσωποληψία προσωπολογία προσωπομετρία προσωποπαγής προσωποποίηση

Cuvinte compuse

• νομικό πρόσωπο
• φυσικό πρόσωπο

Cuvinte apropiate

• προσωπείο
• προσωπίδα
• προσωπικός
• προσωπικότητα

Expresii

• το 'να χέρι νίβει τ' άλλο και τα δυο το πρόσωπο

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary