φύση

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică φύσις (phúsis, „origine, naștere; natură”).

Pronunție

• AFI: /ˈfi.si/

Substantiv

φύση (fýsi)

Declinarea substantivului φύση
f.	Singular	Plural
Nominativ	φύση	φύσεις
Genitiv	φύσης, φύσεως	φύσεων
Acuzativ	φύση	φύσεις
Vocativ	φύση	φύσεις

1. (fiz., biol.) natură
2. (fig.) natură, caracteristică esențială

Cuvinte derivate

• σύμφυση, σύμφυτος
• έμφυτος
• ορμέμφυτος, ορμέμφυτο
• επιπεφυκώς, επιπεφυκίτιδα
• κατάφυτος
• φυσιολογικός
• φυσιατρική, φυσίατρος
• φυσιογνωμία, φυσιογνωμιστής
• φυσιοθεραπεία, φυσιοθεραπευτής/φυσιοθεραπεύτρια
• φυσιολατρία, φυσιολάτρης, φυσιολατρικός
• φυσιοδίφης
• φυσιολογία

Cuvinte compuse

• νεκρή φύση
• παρά φύση/παρά φύσιν
• παρά φύση έδρα

Cuvinte apropiate

• φύομαι, φυτό, φυτολογία, φυτώριο, φύτρο
• φυσικός

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary