malus
Aspect
(Latina)
Etimologie
Considerat să provină din greacă antică μέλας (mélas), dar astăzi această etimologie este disputată.
Pronunție
- AFI: /'ma.lus/
Adjectiv
malus m., (feminin mala, neutru malum)
- rău, hain, nefast
- Malus et nequam homo.
- răutăcios, răuvoitor, dăunător, vătămător
- urât, neatrăgător, diform, hidos
- (despre soartă) nenorocos, ghinionist, nefast
Antonime
- 1: bonus
Cuvinte derivate
Cuvinte compuse
Locuțiuni
Vezi și
Etimologie
Din greacă antică μηλέα (mēlea).
Pronunție
- AFI: /'maː.lus/
Substantiv
| Declinarea substantivului mālus | ||
| f. | Singular | Plural |
| Nominativ | mālus | mālī |
| Genitiv | mālī | mālōrum |
| Dativ | mālō | mālīs |
| Acuzativ | mālum | mālōs |
| Ablativ | mālō | mālīs |
| Vocativ | māle | mālī |
- (bot.) măr
- Felices arbores putantur esse quercus vel malus.
Cuvinte compuse
Etimologie
Din rădăcina mac-, care provine din greacă antică μακρός (makrós, „lung”) și cuvântul latin magnus („lung”); alternativ poate provine din malus.
Pronunție
- AFI: /'maː.lus/
Substantiv
| Declinarea substantivului mālus | ||
| m. | Singular | Plural |
| Nominativ | mālus | mālī |
| Genitiv | mālī | mālōrum |
| Dativ | mālō | mālīs |
| Acuzativ | mālum | mālōs |
| Ablativ | mālō | mālīs |
| Vocativ | māle | mālī |