zwängen
Aspect
(Deutsch)
Etimologie
Din germana veche de sus thwengen.
Pronunție
- AFI: /ˈʦvɛŋən/
Verb
| Conjugarea verbului zwängen | |
| Infinitiv | zwängen |
| Indicativ prezent pers. 2 sg., 3 sg. |
zwängst zwängt |
| Indicativ imperfect | zwängte |
| Participiu perfect | gezwängt |
| Verb auxiliar | haben |
- a (se) înghesui, a îmbulzi
- Ich lasse mich nicht gern in ein Klischee zwängen.
- a umple
- a forța, a constrânge