μωρό

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din μωρός (mōrós, „prost, nesăbuit, simplu”).

Pronunție

• AFI: /moˈɾo/

Adjectiv

μωρό (moró)

1. forma de masculin singular la acuzativ pentru μωρός.
2. forma de neutru singular la nominativ pentru μωρός.
3. forma de neutru singular la acuzativ pentru μωρός.
4. forma de neutru singular la vocativ pentru μωρός.

Etimologie

Din greacă bizantină μωρόν (mōrón) < greacă antică μωρός (mōrós, „încet; prost, nesăbuit; insipid”).

Pronunție

• AFI: /moˈɾo/

Substantiv

μωρό (moró)

Declinarea substantivului μωρό
n.	Singular	Plural
Nominativ	μωρό	μωρά
Genitiv	μωρού	μωρών
Acuzativ	μωρό	μωρά
Vocativ	μωρό	μωρά

1. bebe, bebeluș, prunc

   Το μωρό θέλει τάισμα.

2. (fam., în mod normal urmat de μου) iubit, iubită

   Σ’ αγαπώ, μωρό μου.

Sinonime

• 1: βρέφος, νήπιο, μπέμπης

Antonime

• 1: μεγάλος, ενήλικος

Cuvinte derivate

• μωράκι
• μωρουδάκι
• μωρουδέλι
• μωρούδι
• μωρουδιακός
• μωρουδίζω
• μωρούδισμα
• μωρουδίσματα
• μωρουδίστικος

Expresii

• κάνει σαν μωρό
• μωρό μου

Referințe

• Βικιλεξικό
• Wiktionary