marsuin
Aspect
Etimologie
Din franceză marsouin < probabil din daneză marsvin; din mar („mare”) + svin („porc”). Confer germană Meerschwein („porc de mare”).
Pronunție
- AFI: /mar.su'in/
Substantiv
| Declinarea substantivului marsuin | ||
| m. | Singular | Plural |
| Nominativ-Acuzativ | marsuin | marsuini |
| Articulat | marsuinul | marsuinii |
| Genitiv-Dativ | marsuinului | marsuinilor |
| Vocativ | - | - |
Vezi și
Traduceri
mamifer
Substantiv
| Declinarea substantivului marsuin | ||
| n. | Singular | Plural |
| Nominativ-Acuzativ | marsuin | marsuinuri |
| Articulat | marsuinul | marsuinurile |
| Genitiv-Dativ | marsuinului | marsuinurilor |
| Vocativ | - | - |
- (mar.) împletitură din parâmă, fixată la prora și la pupa remorcherelor, folosită ca apărătoare.
Vezi și
Traduceri
apărătoare de parâmă